Een beetje Rotterdam met een Capels karakter

Bijna negen jaar geleden zijn we als gezin vanuit Alphen aan den Rijn in Capelle komen wonen. Belangrijkste reden was dat we dicht bij het voortgezet onderwijs wilden wonen, dat aansluit bij onze gereformeerde identiteit en de vervolgopleidingen die in Rotterdam ruim vertegenwoordigd zijn. We zijn toen in de Molenbuurt van de wijk Schenkel terecht gekomen. En ik moet zeggen een goede keuze. Ten eerste dicht bij de gezochte scholen, maar zeker ook aangenaam verrast door de ruime opzet van de wijk. Niet in Rotterdam, want wat moet iemand uit Overijssel in die grote stad, maar er uiteindelijk 100 meter vandaan.

De Molenbuurt is een rustige wijk, waar je als "import" snel je plek kunt vinden. We lopen de deuren, als buren, niet bij elkaar plat. Hulp van de buren is snel gevonden en geboden als dat nodig is, het is vanzelfsprekend. In de wijk Schenkel is er één plek die er uit springt, heel simpel het fietspad dat direct achter ons huis begint. Als echte fietsfamilie hét startpunt van de meeste ritjes door de stad.

Heerlijk is het dat de wijk direct aan het Schollebos ligt. Natuurlijk niet in vergelijking met de echte bossen in het oosten van Nederland. Maar de mogelijkheid om via het Schollebos op de fiets diverse plekken in Capelle te bereiken, is heerlijk. Een hardlooprondje rondom het sportpark is ook snel gemaakt.



Wat het verder prettig wonen maakt, is de diversiteit aan winkels in de buurt. Winkelcentrum De Wingerd voor de dagelijkse boodschappen, Oosterflank en Alexandrium op fietsafstand dichtbij en niet te vergeten de charme van de winkels aan de Bermweg. Typisch Capels wat mij betreft. Ruimte voor de kleinere speciaalzaken waar service op nr. één staat. Niet de massaliteit van Rotterdam, maar een mooi stukje Capelle.

In de afgelopen jaren hebben we twee politieke zaken van wat dichterbij meegemaakt. Betaald parkeren bij het IJsselland ziekenhuis en de vermeende overlast van de Bavo Europoort kliniek aan de Poortmolen.

Dankzij een gedreven buurtcommissie hebben we de luxe van drie parkeerkaarten in een vergunningzone en de mogelijkheid van parkeren op eigen terrein. We kunnen de auto altijd wel kwijt. De situatie is er door de vergunningzone wat ons betreft op vooruit gegaan. Toen we er kwamen wonen, werd er wel gewaarschuwd voor de overlast van de Bavo. Wat ons betreft ten onrechte. Het is voor onze kinderen helemaal niet verkeerd om in contact te komen met mensen die een moeilijke tijd doormaken en proberen de draad weer op te pakken. Tja, daar hoort wel eens een flinke schreeuw bij, de heg van de Bavo, die in de fik staat. Nog confronterender: zijn mensen die alleen met een begeleider een luchtje mogen scheppen of wat inkopen kunnen doen. Het is, helaas, de wereld of beter de stad waarin we leven.

Al met al hebben we dus nog geen seconde spijt gehad van het wonen in Molenbuurt van Schenkel.

Peter Eilander

Raadslid ChristenUnie